Column: Wijn moet gewoon lekker zijn
Nog niet zo lang geleden dronk men in Nederland voornamelijk
Franse wijnen. Later kwamen daar Spanje en een beetje Italië bij.
Van de nieuwe wijnlanden was nog geen sprake.
Vanaf 1996 is daar in een snel tempo verandering in gekomen en
hebben de nieuwe wijnlanden, met Zuid-Afrika voorop, heel veel
procenten omzetaandeel van de Franse wijnproducenten afgesnoept.
Er zijn veel redenen aan te voeren waarom dit is gebeurd. Eén van de
grootste oorzaken is het feit dat men vooral in Frankrijk in veel
wijngebieden niet heeft willen luisteren naar de markt en alleen
maar overtuigd is gebleven van het eigen gelijk.
Men produceerde en produceert nog steeds vanuit de traditie en dus
niet consument gericht. Zelfs vandaag de dag zijn er nog producenten
in Bordeaux, die nog nooit een Australische of Chileense wijn
gedronken hebben en zelfs geen Rhône of Languedoc wijn ...
De consument is ook anders gaan drinken. Was voor hem of haar
vroeger het begrip "Appellation Controlée" een waarborg voor
kwaliteit, nu maakt het eigenlijk niet meer uit waar de wijn vandaan
komt. Het enige wat eigenlijk nog echt telt is dat de wijn vooral
lekker moet zijn.
Komt "lekker" nu alleen maar uit de nieuwe wijnlanden? Nee, want
inmiddels zien we vooral in de Languedoc een opkomst van jonge
enthousiaste wijnproducenten, die heel lekkere betaalbare wijnen
maken. Wijnen die zich onderscheiden van de wijnen uit de nieuwe
wijnlanden door een eigen karakter, wat juist zo typerend is voor
het zuiden van Frankrijk. Ook uit de Rhônestreek komen zo hele leuke
aantrekkelijke wijnen.
De wijnmarkt is volop in beweging en er wordt gelukkig steeds beter
naar de consument geluisterd. Een consument die reist, uit eten gaat
en veel leest en ziet wat lekker en niet lekker is. En mocht u dat
niet zeker weten, dan is er natuurlijk de gespecialiseerde
wijnaanbieder om u daarmee behulpzaam te zijn.